İngiltere’de bir tırın dorsesinde 7 kaçak göçmen yakalanmasıyla başlayan dava, yıllar sonra Bölge Adliye Mahkemesi’ne taşındı.
Uluslararası taşımacılık yapan şirkette şoför olarak çalışan N.G.’nin kullandığı tır, İngiltere’de güvenlik güçleri tarafından durduruldu. Dorsede yapılan kontrolde 7 kaçak göçmen bulundu.
Olayın ardından şirkete yüksek miktarda idari para cezası kesilirken, şirket şoförün iş sözleşmesini feshetti.
ŞOFÖR TAZMİNAT İSTEDİ
İşten çıkarılan N.G., İş Mahkemesi’ne başvurarak kıdem ve ihbar tazminatının yanı sıra ücret, yıllık izin, fazla mesai, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil alacaklarını talep etti.
Şirket ise karşı dava açarak şoförün 7 kişiyi yasa dışı yollarla İngiltere’ye geçirmeye çalıştığının tespit edildiğini, aracı limanda terk ettiğini ve sonrasında şirketle iletişime geçmediğini öne sürdü.
İLK MAHKEME ŞOFÖRÜ HAKLI BULDU
İlk derece mahkemesi, şoförün göçmenlerin araca binmesinde kusurlu olduğunun yeterli delille kanıtlanamadığına karar verdi.
Mahkeme, kaçak göçmenlere karşı alınması gereken önlemler konusunda şoföre yeterli eğitim verildiğinin de ispatlanamadığını belirterek kıdem ve ihbar tazminatı taleplerini kabul etti.
Şirketin açtığı karşı dava ise reddedildi.
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI BOZDU
Şirketin istinaf başvurusu üzerine dosyayı inceleyen Bölge Adliye Mahkemesi ise farklı bir değerlendirme yaptı.
Kararda, dorse kapısının kırıldığına veya dorsenin herhangi bir yerinden delindiğine ilişkin dosyada herhangi bir tespitin bulunmadığına dikkat çekildi.
Mahkeme, 7 kişinin kapalı bir dorseye şoförün bilgisi dışında girmiş olmasının hayatın olağan akışıyla bağdaşmadığı değerlendirmesinde bulundu.
“HAYATIN OLAĞAN AKIŞINA UYGUN DEĞİL”
Bölge Adliye Mahkemesi, göçmenlerin dorseye giriş biçimi ile şoförün kontrol yükümlülüğünü birlikte değerlendirdi.
Kararda, göçmenlerin şoförün bilgisi ve rızası dahilinde araca alınmış olduğunun kabul edilmesinin hayatın olağan akışına daha uygun olduğu belirtildi.
Bu nedenle şoförün tazminat sorumluluğu doğuran kusurunun bulunduğuna hükmedildi ve ilk derece mahkemesinin karşı davayı reddetmesi hatalı bulundu.