Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, boşanma davalarında en fazla tartışılan konulardan biri olan düğün takılarının paylaşımına ilişkin yeni ölçütleri açıkladı.
Yıllarca uygulanan “Düğünde kime takılırsa takılsın bütün takılar kadına aittir” yönündeki içtihattan vazgeçen Yargıtay, takıların kural olarak takıldığı kişiye ait olacağına hükmetti.
Yeni uygulamaya göre öncelikle eşler arasında takıların paylaşımına ilişkin bir anlaşma olup olmadığına bakılacak. Anlaşma bulunmuyorsa tarafların ileri sürdüğü yerel örf ve adetin kanıtlanıp kanıtlanmadığı değerlendirilecek. Bunların hiçbiri yoksa takılar, takıldığı eşin kişisel malı sayılacak.
DAMADA TAKILAN ÇEYREK ALTIN DAMADIN OLACAK
Yargıtay’ın incelediği boşanma davasında kadın, düğünde erkeğe takılan 6 çeyrek altının da kendisine verilmesini istedi.
İlk derece mahkemesi ve bölge adliye mahkemesi, söz konusu altınların kadına ait olduğuna karar verdi. Dosyayı inceleyen Yargıtay 2. Hukuk Dairesi ise doğrudan erkeğe takılan ve kadına özgü ziynet sayılmayan 6 çeyrek altının erkeğe ait olması gerektiğini belirterek kararı bozdu.
Buna göre erkeğe takılan para, çeyrek altın ve her iki cinsiyet tarafından kullanılabilen diğer ekonomik değerler kural olarak erkeğe; kadına takılanlar ise kadına ait olacak.
BİLEZİK VE KOLYEDE FARKLI KURAL
Bilezik ve kolye gibi belirli bir cinsiyete özgü kabul edilen ziynetler, kime takıldığına bakılmaksızın o cinse verilmiş sayılabilecek.
Bir takının kadın veya erkeğe özgü olup olmadığı konusunda anlaşmazlık çıkması halinde bilirkişi incelemesi yapılabilecek. Takının her iki cinsiyet tarafından kullanılabildiğinin belirlenmesi durumunda ise takı, doğrudan kime takılmışsa ona ait olacak.
TAKI SANDIĞINDAKİLER ORTAK SAYILABİLİR
Doğrudan eşlerden birine takılmayıp takı sandığına veya torbasına bırakılan değerlerde de eşyanın niteliğine bakılacak.
Kadına veya erkeğe özgü bir takı, ilgili eşe ait sayılacak. Her iki cinsiyete de özgü para, altın veya diğer ekonomik değerlerin ise eşlerin ortak malı kabul edilmesi gündeme gelecek.
Yargıtay, toplumdaki geleneklerin ve ekonomik ilişkilerin değişmesi nedeniyle eski uygulamanın sürdürülmesinin mümkün olmadığını belirtti.