Zalim, zulmünü yedikçe semiriyorsa, mazlumun ahı duyulmuyor, insanlık ha bire çiğneniyorsa, kör gözler gerçeği görmüyorsa, yalan günlük çıkarların kölesiyiz biz.
İnanç yalan, iman, Kur'an, yalan. Muhammed, Ali yalan. Hak, ahlak, adalet, insanlık, medeniyet hepsi yalan. Edilmişler menfaatlere kurban. Atatürk yalan, devlet, millet, yalan. Hepsi yüzsüzlüğe maske yapılan.
Ne uğruna feda edip, söküp attık insanlığımızı? Ne zaman dilsiz şeytana dönüşüp bu kadar umursamaz olduk yarınlarımızı? Ne zaman bu kadar kör ve sağır, hayvandan daha aşağıya dönüştük saçma sapan tatminlikler için? Zalimin şekillendirdiği günlük kaos içinde, “Bana dokunmayan yılan kırk yıl yaşasın” yanılgısıyla yaşarken beslediğimiz o yılanın, çocuklarımızı zehirleyerek öldürecek olması gerçeğini umursamadan, sadece kendimizi düşünen bencil cahiller olmayı ne kadar çok sevdik!
Nemrut’un, Hz. İbrahimi helak etmek için yaktığı ateşe doğru, ağzında bir damla su ile ilerleyen bir karıncayı gören karga sormuş, “Ne yapıyorsun?” Karınca, “Ateşine su taşıyorum, sönsün de İbrahim helâk olmasın” diye cevap verince, “Ağzında bir damla suyla bu koca ateşi söndüremezsin” deyince karga alaycı bir tavırla, “Ben de biliyorum ama safım belli olsun” demiş karınca.
Nedir zulüm? Zulüm, temelinde sadece kendini düşünerek, bencilce yapılan her türlü eylem ve söylem olup sonuçları yaratılmış olan en küçüğünden en büyüğüne her şeye ve insana zarar verenlerdir. Küçümsemek, alay etmek, aşağılamak, insan yerine koymamak, ötekileştirmek zulüm değil mi? Üzmek, incitmek, değer vermemek, kandırmak, kullanmak, dolandırmak, soymak, çalmak, ağlatmak zulüm değil mi? Aç bırakmak, temel insanî ihtiyaçlardan mahrum bırakmak zulüm değil mi? İnsanî çerçevede, düşünce hakkı, fikir hakkı, söylem ve eylem hakkı tanımamak zulüm değil mi? Yaşam hakkı vermemek, itip kakmak, yaralamak, öldürmek zulüm değil mi?
Zulmün, zulüm olması için sadece kendi başımıza mı gelmesi gereklidir? Bir başkasının başına geldiği sürece buna zulüm demeyecek miyiz? Sessiz kalıp, görmezden gelip, destekleyecek miyiz?
Eylem ve söylemin zulüm sınıfına giriyor olması sahibini zalim yapmıyor mu? Ne zaman zalime karşı tepkimizi elimizden geldiğinde göstereceğiz? Tepkimizi ortaya koymayacak mıyız? Zalimin elindeki zulüm araçlarını, kendi çıkarlarımız öyle gerektiriyor diye ne zamana kadar desteklemeye ve büyütmeye devam edeceğiz. Bilinmelidir ki, günlük menfaatlere kapılıp görmezden geldiğimiz her zalim ve işlediği zulme kör ve sağır kaldığımız ve hatta seçimlerimizle zalimi desteklediğimiz sürece, yapılan zulme ortak oluşumuz gün geçtikçe artmaktadır çünkü durum, zalimi övme zulmü kabullenip normalleştirme halini doğurmuştur.
Tavşan dağ doğurmuyor ama cehaletle kapıldığımız dayatılmış tek taraflı maddesel yaşam nice zalimler doğurmaktadır.
En büyük derdi ve zulüm olarak gördüğü şey, evine sipariş ettiği kahvenin pipetsiz gelmesi olan acınası zihniyete değil sözlerim. Onlar zaten henüz insan olmayı başaramamış yaşayan ölülerdir!