Japonya’da yürütülen araştırmada, 65 yaş ve üzerindeki 47 bin 293 yetişkinin verileri değerlendirildi.

Yaklaşık dokuz yıl süren takipte 8 bin 247 kişide demans gelişti.

Bulgular, doğal diş sayısı azaldıkça demans görülme sıklığının yükseldiğini ortaya koydu.

Araştırmacılar, ağız sağlığının demansla ilişkili olabilecek değiştirilebilir faktörler arasında daha fazla dikkate alınması gerektiğine işaret etti.

47 BİN KİŞİNİN 9 YILLIK VERİLERİ İNCELENDİ

Tohoku Üniversitesi’nden Maho Iwata’nın da aralarında bulunduğu araştırma ekibi, Japonya Gerontolojik Değerlendirme Çalışması kapsamında toplanan verileri analiz etti. 2013-2022 yılları arasında sürdürülen araştırmaya 65 yaş ve üzerindeki 47 bin 293 kişi dahil edildi.

Takip sürecinde katılımcıların 8 bin 247’sinde demans görüldü. Bu sayı, araştırma grubunun yüzde 17,4’üne karşılık geldi. Bilim insanları, ağızda kalan doğal diş sayısını ağız sağlığının göstergelerinden biri olarak değerlendirdi.

Araştırmacılara göre diş kaybı; ileri derecede çürükler ve ciddi diş eti hastalıkları gibi uzun süreli ağız sağlığı problemlerinin sonucu olabiliyor.

DİŞ SAYISI AZALDIKÇA DEMANS ORANI YÜKSELDİ

Katılımcılar ağızlarında bulunan doğal diş sayısına göre dört ayrı gruba ayrıldı. Elde edilen verilerde, diş sayısı az olan gruplarda demans görülme sıklığının daha yüksek olduğu tespit edildi.

Araştırmada her 100 kişi-yılı başına düşen demans vakaları şöyle hesaplandı:

Yaş, cinsiyet ve gelir gibi değişkenler hesaba katıldığında da diş kaybı ile demans arasındaki bağlantı korundu. En az 20 dişi bulunanlarla karşılaştırıldığında, demans riski 10-19 dişi olanlarda yüzde 14, 1-9 dişi olanlarda yüzde 12, hiç doğal dişi bulunmayanlarda ise yüzde 27 daha yüksek hesaplandı.

ERKEKLERDE DİŞ KAYBI DAHA GÜÇLÜ BİR GÖSTERGE OLARAK ÖNE ÇIKTI

Araştırmada diş kaybının demansla ilişkisi, diğer risk faktörleriyle birlikte de değerlendirildi. Toplum düzeyindeki hastalık yükünü tahmin etmek için kullanılan istatistiksel hesaplamada diş kaybı yüzde 7,2 oranında belirlendi. Bu oran, depresif belirtiler ve sosyal izolasyonun ardından üçüncü sırada yer aldı.

Cinsiyete göre yapılan incelemede ise farklı sonuçlar ortaya çıktı. Erkeklerde diş kaybı için hesaplanan yüzde 12’lik oran, değerlendirilen faktörler arasında ilk sıraya yerleşti. Kadınlarda ise yüzde 6,1’lik oranla dördüncü sırada bulundu.

Bilim insanları, diş kaybının özellikle erkeklerde demansla ilişkili önemli göstergelerden biri olabileceğini değerlendirdi. Ancak bu oranlar, diş kaybının demansa doğrudan neden olduğunu kanıtlamıyor.

Diş kaybının bilişsel sağlıkla bağlantısını açıklayabilecek olası mekanizmalar arasında beslenme sorunları, sosyal izolasyon ve diş eti hastalıklarının yol açabileceği iltihabi süreçler bulunuyor. Diş eksikliği çiğneme güçlüğüne neden olarak beslenme düzenini etkileyebilirken, ağız sağlığı sorunları da bazı kişilerin sosyal yaşamdan uzaklaşmasına yol açabiliyor.

Araştırmacılar, bu olası bağlantıların demans üzerindeki etkilerinin kesin olarak ortaya konulabilmesi için daha fazla çalışmaya ihtiyaç duyulduğunu belirtiyor.

Kaynak: MYNET