"İşe Giriş Bildirgesi Tek Başına İspat Sayılmaz"
Yerel mahkemenin "bildirge varsa çalışma vardır" şeklindeki kararı, Yargıtay 10. Hukuk Dairesi tarafından bozuldu. Yüksek mahkeme, emeklilik yaşını ve tarihini etkileyen hizmet tespit davalarında sadece resmi evrakın yeterli olmadığını, şu şartların aranması gerektiğini vurguladı:
Bordro ve Prim Ödemesi:
Çalışmanın resmi kayıtlara yansımış olması.
Fiilî Çalışma Zorunluluğu:
Sigortalının o tarihte o iş yerinde gerçekten bulunup bulunmadığının kanıtlanması.
Somut Delil:
Mahkemelerin sadece beyanla (sözlü ifadeyle) yetinmemesi
"Komşu İş Yerleri ve Zabıta Araştırılacak"
Yargıtay, bu tür uyuşmazlıklarda mahkemelere "resen araştırma görevi yükledi. Karara göre, şüpheli durumlarda mahkemeler şu yöntemleri izleyecek:
Komşu İş Yerleri:
Davalı iş yerine komşu olan işletmelerin sahipleri ve o dönemdeki kayıtlı çalışanları dinlenecek.
Kurum Sorgulamaları:
Belediye, zabıta, maliye ve meslek odaları aracılığıyla iş yerinin o tarihte faal olup olmadığı teyit edilecek.
Kayıtlı Tanıklar:
Sadece davacının getirdiği tanıklar değil, o dönemde aynı iş yerinde resmi kaydı olan bordrolu çalışanların ifadesine başvurulacak.
Emeklilik Süreci Zorlaşıyor mu?
Bu karar, özellikle geçmişte usulen yapılan ancak fiilen çalışmaya dayanmayan sigorta girişlerini hedef alıyor. İspat yükümlülüğünün sıkılaşmasıyla birlikte;
Kağıt üzerindeki sigortalılıklar
iptal edilecek.
Emekli olma süreci
fiilen çalışmayanlar için imkansız hale gelecek.
Resmi kayıtlar
(bordro, banka dekontu vb.) her zamankinden daha değerli olacak.
Geçmişe dönük hizmet tespit davası açmayı düşünenlerin, sadece ellerindeki giriş belgesine değil; o dönemdeki çalışma arkadaşlarına ve resmi kayıtlara odaklanması gerekiyor.
