Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, iş sözleşmelerinde imza ve kaşeye ilişkin emsal nitelikte bir karar verdi.
Kararda, sözleşmenin hukuken bağlayıcı olması için her sayfanın ayrı ayrı imzalanmasının zorunlu olmadığına dikkat çekildi.
SÖZLEŞME TARTIŞMASI MAHKEMEYE TAŞINDI
Bir şirkette çalışan usta, maaşının yanı sıra fabrikanın bir bölümünün satışı konusunda anlaşma yaparak sözleşme imzaladı.
İşçi, sözleşmeye rağmen mülkü alamayınca mahkemeye başvurdu.
Davalı şirket ise sözleşmenin tüm sayfalarında şirket yetkilisinin imza ve kaşesinin bulunmadığını öne sürerek satışın geçersiz olduğunu savundu.
Yerel mahkeme, sözleşmenin her sayfasında imza bulunmadığı gerekçesiyle satışı iptal etti.
Kararın istinafa taşınmasının ardından Bölge Adliye Mahkemesi de itirazları reddetti.
YARGITAY KARARI BOZDU
Dosyanın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 9. Hukuk Dairesi devreye girdi.
Yargıtay, iş sözleşmesinin her sayfasında imza bulunmasının zorunlu olmadığına, sayfaların birbirini takip ettiğinin anlaşılması halinde son sayfadaki imzanın bağlayıcı olabileceğine dikkat çekti.
Kararda, davacıya ücret dışında 250 bin TL tutarında hizmet bedeli ödenmesinin kararlaştırıldığı, bu bedel karşılığında iş sözleşmesinde belirtilen adresteki bağımsız bölümün işçiye devri konusunda anlaşma yapıldığı belirtildi.
“KAŞE OLMADIĞI GEREKÇESİYLE DEĞER VERİLMEMESİ DOĞRU DEĞİL”
Yargıtay kararında, sözleşmenin tüm sayfalarının davalı işverence imzalı olduğu, son sayfada ise ayrıca şirket kaşesinin yer aldığı ifade edildi.
Kararda, “İş sözleşmesinin tüm sayfalarının imzalı olması karşısında; Mahkemelerce, son sayfa dışındaki sayfalarda davalı işverenin kaşesi olmadığı gerekçesiyle talep konusunun dayanağını teşkil eden sözleşme hükmüne değer verilmemesi doğru olmamıştır” denildi.
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İş Mahkemesi hükmünün bozulmasına oy birliğiyle karar verdi.
