Başlık sizi yanıltmasın. Resmi olarak olmayan bir devleti oldurmak için verdiğimiz çabayı anlatacağım.

Gözümüzün görebildiği her yer karla kaplıydı. Duyabildiğimiz tek ses, kurtların ve çakalların sesleriyle şöminede yanan odunların çıtırtısıydı. Bursa’da sanatsal bir marka yaratmanın mümkün olup olmadığını tartışırken Uludağ Prebienali’ni ortaya çıkardık.

Bursa’da sanatsal bir marka yaratmanın mümkün olup olmadığını tartışırken, Uludağ Prebienali’ni ortaya çıkardık. Zamanımız kısa olduğu için hemen masa kuruldu, bir yandan tasarım yapılırken bir yandan etkinlikler belirlenmeye başlandı. Uluslararası katılım gündeme geldiğinde “alternatif” bir iş ortaya koyma maksadımız olduğunu hatırladık.

Hacı Bektaş Aykut’la telefonda konuşurken ikimiz de aynı şeyi düşünüyorduk; Abhazya, prebienalin özel misafiri olmalıydı.

Böylelikle bundan altı sene önce Uludağ Prebienali resmen ilan ettik. Farklı coğrafyadan öğrenciler gastronomiden sahne sanatlarına kadar nitelikli işlerle Bursa’da bir araya geldi.

Türkiye resmen tanımasa da Abhazya Cumhuriyeti’nin üst düzey yöneticileri, milletvekilleri ve büyükelçi (TYT) halılar serilerek karşılandı. Abhazya’nın tanınması için parlamentonun dış ilişkiler komisyonu başkanı Astamur Logua ile birer konuşma yaptık. Bursa Uludağ Üniversitesi’nde Abhazya’nın milli marşı İstiklal Marşı ile birlikte çalındı, bayraklar yan yana dalgalandı ve brifingimiz tamamlandı.

Akabinde Heykel’e kalabalık bir heyetle çıkılarak çelenk sunuldu. Sonrasında içeriğini aktarmanın doğru olmayacağını düşündüğüm, Rusça konuştuğumuz uzun bir görüşme gerçekleştirildi.

Bunu neden anlattım?

Çünkü bahsi geçen sanat etkinliğinin Bursa’da düzenlendiği 2020 yılına kadar Abhazya devletinin yöneticileri zaman zaman Türkiye’ye dahi alınmıyor, havaalanından geri çevriliyordu. Oysa bu etkinlikte ilk kez Türkiye’de bir devlet üniversitesinde protokol olarak kabul edildiler. Ve dahası…

Bugün Abhazya’nın tanınması için TBMM çatısı altında yeni bir girişim ortaya çıktı. Aslında bu girişimle tanınmadan çok, “izolasyonun kaldırılması” isteniyor.

Dün olduğu gibi bugün de Abhazya’nın bağımsız bir devlet olduğu gerçeğinin kabul edilmesini savunuyorum.

Abhazya’nın bugün Rusya Federasyonu tarafından desteklendiği bir gerçek. Ancak SSCB döneminde dahi uzun yıllar bağımsızlık mücadelesi veren Abhazya’nın bu mücadelesinde Rusya’nın yer aldığını söylemek pek mümkün değil.

Elbette bir Gürcistan devleti ve Gürcü milliyeti var. Fakat kabul edelim ki herkesi kapsayan bir Gürcü ulusu yok. Bu sebeple tarihsel olarak ayrı bir devlet olarak yaşamış Abazaların üzerindeki izolasyon kaldırılmalı.

Gürcistan, ABD ile yakınlaştıkça kaybetti. Bugün de bal gibi Kafkas olmalarına karşın kendilerini AB dünyasında görmenin yarattığı sancılardan kurtulamıyorlar.

Kafkasya’da barışın sağlanması açısından geçtiğimiz altı yılda önemli gelişmeler yaşandı. Karabağ meselesi pozitif bir şekilde neticelendi. Ancak Abhazya meselesi de Karabağ’da olduğu gibi Batı’nın suiistimallerine oldukça açık.

Türkiye’de yaşayan Abhazların nüfusu anavatanlarında yaşayan akrabalarının iki katı belki de. Ciddi bir Abhaz nüfusu da Bursa’da yaşıyor.

Türkiye’nin Karadeniz’de münhasır ekonomik bölge (MEB) sınırını paylaştığı, yani komşumuz olan ve bir dönem Osmanlı topraklarına da katılmış Abhazya düğümü çözülmelidir. Burada bir ayrılıkçılık söz konusu olmadığı gibi Türk milleti örneğindeki gibi bir ulusal bütünlüğün bulunmadığını da belirtmek gerekir. Aslında yapılacak tek şey, malumun ilanı olacaktır.

Dönemin Abhazfed Başkanı Atanur Aksoy ile daha sonra sürecin ilerleyişini görüştüğümüzde, KKTC ve Rusya Federasyonu arasında önemli gelişmeler yaşanacağı üzerinde durmuştuk. Ancak Türk-Rus iş birliğine karşı olanlar da vardı.

Sürecin başında aktif rol alan Vadim Haraziya, Abhazya’da anlamlı bir göreve getirildi. Abhazya Tam Yetkili Türkiye Temsilciliğine ise oldukça önemli bir isim olan İbrahim Avidzba getirildi.

Bu dönemde henüz Karabağ Savaşı’na dair en ufak bir emare dahi yoktu. Ancak o masada bulunanlar savaşın sonunu net bir şekilde biliyordu. Keza Ersin Tatar’ın henüz aday dahi olmadığı o dönemde danışmanı aynı masada oturuyordu.

Velhasıl çalışmalar durduruldu.

Türkiye, yakın zamanda Abhazya’yı resmen tanımasa dahi izolasyonun kaldırılmasında önemli bir rol oynayacak güce ve yeteneğe sahiptir.